V 1997

Maj 1997

 

 

31 maja

IWONA, KSIĘŻNICZKA BURGUNDA Witolda Gombrowicza, reż. Ewa Bułhak, scenografia Małgorzata Szczęśniak, muz. Stanisław Radwan, konsult. choreograficzna Leszek Czarnota, Teatr Studio [7 x, 1904].

 

„Druga inscenizacja Iwony Ewy Bułhak, podobnie jak ankarska (prem. 10 X 1989), utrzymana jest w tonie farsowo-komediowym. Ta realizacja podkreśla jednak wyraźniej niedojrzałość bohaterów, ich infantylność, nawiązując scenicznie do Ferdydurke” [Agnieszka Koecher-Hensel, Marzena Kuraś, „Pamiętnik Teatralny” 2006].

 

„Iwona [Maria Peszek] z warszawskiego spektaklu do końca pozostaje zagadką. Prawie mi cie mówi, ale kiedy tylko się odezwie wcale nie wydaje się anemiczna Cimcirymci” [Jacek Wakar, „Życie Warszawy, 6 czerwca 1997].

 

30 maja

RYSZARD III Williama Shakespeare’a, tłum. Jacek Woszczerowicz, reż. Henryk Boukołowski, scenografia Tomasz Wójcik, kostiumy Magda Tesławska, oprac. muz. Tomasz Konieczny, spektakle w Teatrze na Woli, w roli tytułowej Henryk Boukołowski, Teatr Adekwatny [3 x].

 

22 maja

OSTATNIE DNI LUDZKOŚCI Karla Krausa, tłum. Jacek St. Buras, adaptacja(łac. adaptare = przystosowywać), przystosowanie utworu li... Jacek St. Buras i Piotr Cieślak, reż. Piotr Cieślak, scenografia Jan Ciecierski (dekoracje), Dorota Kołodyńska (kostiumy), muz. Paweł Mykietyn, Teatr Powszechny [13 x, 2981].

 

„Bronią Karla Krausa jest ironia i do najlepszych scen należą te, które atakują wojnę szyderstwem i dowcipem. Ksiądz, który odpala świeżo poświęconą armatę, a następnie ucieka, przerażony hukiem. Chirurg, który chcąc popisać się przed dowódcą, kroi zdrowego żołnierza, bo chorych zabrakło. Świetna jest scena Franciszka Pieczki o poczuciu humoru Franciszka Józefa, który dla żartu wali poddanych w brzuch” [Roman Pawłowski, „Gazeta Wyborcza” nr 124, 30 maja 1997].

 

(K)LASÓWKA, scenariusz, oprawa plast. i reż. Andrzej Strzelecki, muz. Krystyna Kwiatkowska, Teatr Rampa [10 x, 1992].

 

9 maja

WIĘZIEŃ DRUGIEJ ALEI Neila Simona, tłum. Mira Michałowska, reż. Edward Dziewoński, scenografia Tatiana Kwiatkowska, Teatr Syrena [12 x, 2199].

 

 

 

Opublikowany w 1997

Dodaj komentarz