III 1997

Marzec 1997

 

 

21 marca

LOVE PARADE Roberta Walsera, tłum. Krzysztof Żak, reż. Rudolf Straub, scenografia Andrzej Szczerbań, kostiumy Magda Maciejewska, muz. Marcin Krzyżanowski, choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... Iliana Alvorado, Teatr Rozmaitości [8 x, 746].

 

20 marca

CYRANO wg Rostanda, libretto, piosenki Ernest Bryll, muz. i aranż. Piotr Rubik, insc. i reż. Andrzej Rozhin, scenografia Boris Kudlička, choreografia Jacek Tomasik, przygot. wokal. Mieczysław Mazurek, Marcin Mazurek, układ pojedynków Tomasz Grochoczyński, Teatr Komedia – Północne Centrum Sztuki [19 x, 5420].

 

„Teatr Komedia na jubileusz 40-lecia zafundował sobie trzygodzinny spektakl wykonany metodą chałupniczą. Muzyka – z taśmy. Chórki – z playbacku. Dekoracje – w połowie ze slajdów. Kostiumy – wypożyczone z Teatru Narodowego. Na dodatek odtwórca tytułowej roli śpiewa nieczysto, zachrypniętym głosem. Taki polski musical (…) Prawdziwym reżyserem na tej scenie jest Tomasz Grochoczyński, który ułożył pojedynki kadetów tak, jakby się urodził ze szpadą w ręku. Od tych małych arcydzieł choreografii(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... nie sposób wzroku oderwać. Zupełnie zapomina się wtedy o siermiędze całości” [Roman Pawłowski, „Gazeta Wyborcza-Stołeczna” Nr 90, 17 kwietnia 1997].

 

„W spektaklu wyreżyserowanym przez Andrzeja Rozhina najmocniejszym atutem aktorskim jest jednak nie tytułowy bohater, lecz obiekt jego uczuć, czyli Roksana. Katarzyna Skrzynecka wcielając się w tę postać potrafiła doskonale wykorzystać swe atuty. Urodę, którą niewątpliwie obdarzyła ją matka natura, połączyła z dobrym aktorstwem i wielką muzykalnością. Ona też wylansowała największy przebój tego musicalu zaczynający się od słów: Śmiać się najłatwiej z zakochanych, śmiać się, bo każdy, jak pijany… . Rola Marka Perepeczki budzi natomiast pewien niedosyt. Jego bohater jest wyciszony, nieśmiały, choć niewątpliwie o szlachetnym sercu” [Jan Bończa-Szabłowski, „Rzeczpospolita” Nr 90, 17 kwietnia 1997].

 

15 marca

CRIMINALE TANGO. Rewia gangsterska, scenariusz i reż. Wojciech Młynarski, scenografia Magda Kujszczyk, kier. muz. Wojciech kaleta, choreografia Dorota Furman, współprodukcja z TVP 2 i Stołeczna Estrada, Teatr Rampa [12 x, 2679].

 

14 marca

PAN TADEUSZ Adama Mickiewicza, adapt. i reż. Magda Teresa Wójcik, scenografia Tomasz Wójcik, oprac. muz. Małgorzata Małaszko, premiera w Teatrze Dramatycznym, Teatr Adekwatny [10 x].

 

ROZKOSZNA DZIEWCZYNA Ralfa Bentazky’ego, tłum. Julian Tuwim, reż. Barbara Borys-Damięcki, scenografia Tatiana Kwiatkowska, kier. muz. Czesław Majewski, choreografia Tomasz Tworkowski, Teatr Syrena [29 x, 7788].

 

4 marca

LISTY NASZYCH CZYTELNIKÓW Zbigniewa Herberta, konsultacja scenariusza Antoni Libera, reż. Zdzisław Wardejn, scenografia Andrzej Trześniewski, Teatr Dramatyczny, Sala Prób im. Haliny Mikołajskiej [18 x].

 

1 marca

KOROWÓD Arthura Schnitzlera, tłum. Maria Kurecka, reż. Agnieszka Glińska, scenografia Magdalena Maciejewska, muz. Wojciech Borkowski, Teatr Ateneum, Scena 61 [32 x, 2883].

 

„Sztuka ta to przede wszystkim szansa na popis aktorski. Pod reżyserską batutą Agnieszki Glińskiej spektakl w „Ateneum” to nie tyle korowód, co koncert gry rozpisany na dziesięcioro aktorów, a każdy z tych instrumentów brzmi znakomicie” [Hanna Karolak, „Zwierciadło” nr 6, 1 czerwca 1997].

 

 

Opublikowany w 1997

Dodaj komentarz