XII 1992

Grudzień 1992

 

 

30 grudnia

WDOWY Sławomira Mrożka, reż. Erwin Axer, scenografia Ewa Starowieyska., muz. Andrzej Kurylewicz, układ ruchu Janusz Józefowicz, Teatr Współczesny [40 x, 11135].

 

„Premiera tej sztuki odbyła się[…] w perfekcyjnej, mądrej i dowcipnej reżyserii Erwina Axera(1917-2012), reżyser teatralny, wieloletni dyrektor (a uprz... i w takiej też scenografii Ewy Starowieyskiej, ze znakomitym kwintetem aktorskim: Zofii Kucówny, Marty Lipińskiej, Wiesława Michnikowskiego, Krzysztofa Kowalewskiego i Henryka Bisty” [Jan Kłosowicz, „Spotkania”, 14-20 stycznia 1993].

 

19 grudnia

MEIN KAMPF George Taboriego, tłum. Danuta Żmij-Zielińska, reż. Robert Gliński, scenografia Agnieszka Zawadowska, muz. Jerzy Satanowski, pantomima Tomasz Tworkowski, Teatr Ateneum [ 18 x, 4548].

 

„Nie przypadkiem główne role protagonistów przypadły w spektaklu w Ateneum wybitnym aktorom komediowym: Janowi Matyjaszkiewiczowi i Janowi Kociniakowi. Matyjaszkiewicz jako Szloma prowadzi przewrotną grę o duszę gościa-Hitlera, matkuje mu, a przy tym nie ustaje w pouczających opowieściach. Kociniak (Lobkowitz) lubuje się w ironicznych przypowiastkach albo dowcipach, zbijających z tropu niedoszłego studenta. Sam Hitler (Artur Barciś), zrazu nadmiernie wygadany prowincjusz, popisujący się swymi aktorskimi próbami udawanej choroby albo nienawiści, odnajduje siebie w rojeniach o panowaniu nad światem i przyszłej karierze politycznej” [Tomasz Miłkowski, „Życie Codzienne”, 30 grudnia 1992].

 

10 grudnia 1992

HAMLET Williama Shakespeare’a, tłum. Stanisław Barańczak, reż. Andrzej Domalik, scenografia Jagna Janicka, muz. Jerzy Satanowski, choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... Emil Wesołowski, praca nad słowem Grażyna Matyszkiewicz, w roli tytułowej Mariusz Bonaszewski, Teatr Dramatyczny [32 x, 11413].

 

„Mimo (…) świetnie nakreślonych postaci, spektakl pod koniec łamie się wyraźnie. Jest jakby niedoreżyserowany. Zupełnym nieporozumieniem jest wkroczenie wojsk Fortynbrasa, bardziej przypominające operetkę niż Szekspirowską tragedię. I tych pomyłek nie mogą już uratować ani Hamlet, ani Gertruda, ani Ofelia, ani wyjątkowo piękne kostiumy (p. Jagny Janickiej), ani nic w ogóle. Wielka szkoda, bo spektakl miał szansę na wydarzenie sezonu” [Andrzej Hausbrandt, „Nowy Świat” Nr 303, 28 grudnia 1992].

 

9 grudnia

CALINECZKA Macieja Staropolskiego, musical dla dzieci wg H. Ch. Andersena, reż. i choreografia Jacek Medwecki, scenografia Barbara Ptak, muz. Czesław Łukowiec, Teatr Syrena.

 

8 grudnia

MAŁY KSIĄŻĘ Antoine de Saint-Exupéry, tłum. Jan Szwykowski, scenariusz i reż. Tadeusz Kwinta oprac. plast. Maria Teresa Białas-Terakowska, spektakl przeniesiony z Teatru STU w Krakowie, Teatr Północny [6 x, 2027].

 

3 grudnia

ZAMEK Franza Kafki, tłum. Krzysztof Radziwiłł, Kazimierz Truchanowski, adapt., reż., scenografia i kompozycja sceniczna Henryk Baranowski, kostiumu Zofia de Ines, Ola Mamoń, muz. Marcin Krzyżanowski, ruch sceniczny Agnieszka Łaska, przedstawienie przygotowane we współpracy z Transformtheater w Berlinie, Teatr Szwedzka 2/4.

 

 

Opublikowany w 1992

Dodaj komentarz