II 1990

Luty 1989

 

28 lutego

Zmarł Zdzisław Gozdawa, jeden ze współtwórców teatru Syrena i jego dyrektor (1974-78).

 

24 lutego

DZIESIĘĆ PORTRETÓW Z CZAJKĄ W TLE wg Antona Czechowa(1860-1904), prozaik i dramaturg rosyjski. Pochodził z ubog..., tłum. Artur Sandauer, adaptacja(łac. adaptare = przystosowywać), przystosowanie utworu li..., scenografia, reżyseria Jerzy Grzegorzewski, kostiumy Barbara Hanicka, muz. Stanisław Radwan, Teatr Studio; w roli głównej Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Teatr Studio [22 x, 4 177].

 

22 lutego

ROK 1953 I LATA NASTĘPNE Anatolija Rybakowa, tłum. Gracjanna Miller-Zielińska, adaptacja Siergiej Kokowkin, reż. Jerzy Krasowski, scenografia Krzysztof Pankiewicz, muz. Leszek Figiel, Teatr Narodowy, Teatr Mały [20 x, 2 765].

 

FOLWARK ZWIERZĘCY George’a Orwella, tłum. Bartłomiej Zborski, adaptacja i reż. Jan Machulski, scenografia Adam Kilian, muz. Lucjan Kaszycki, kompozycja ruchu Bohdan Głuszczak, Teatr Ochoty [32 x, 3 860].

 

20 lutego

WSZYSTKO JEST WZGLĘDNE Alana Ayckbourna, tłum. Mira Michałowska, Irena Szymańska, reż. Marcin Sławiński, scenografia Józef Napiórkowski, kier. muz. Stefan Zawarski, Teatr Kwadrat [40 x].

 

18 lutego

ŚMIEJ SIĘ PINOKIO Carlo Colodiego, tłum. Zofia Jachimecka, reż. Maciej Ciryn, muz. Andrzej Zarycki, Teatr Za Daleki.

 

17 lutego

MAŁŻEŃSTWO PANA MISSISIPI Friedricha Dürrenmatta, tłum. Jacek St. Buras, reż. Janusz Warmiński, scenografia Marcin Stajewski, kostiumy Irena Biegańska, prapremiera polska, Teatr Ateneum [23 x, 9 393].

 

15 lutego

ŚWIECZNIK Alfreda de Musseta, tłum. Tadeusz Boy-Żeleński, reż. Edward Myška, scenografia Katarzyna Kępińska, muz. Rune Skotheim, układ tańca Barbara Fijewska, Teatr Narodowy, Scena na Woli [20 x, 3 268].

 

DWOJE NA HUŚTAWCE Williama Gibsona, tłum. Małgorzata Semil, Karol Jakubowicz, reż. Andrzej Wajda, scenografia Janusz Sosnowski, Teatr Powszechny [36 x, 13 200].

 

„(…) powstał spektakl znakomity, przykuwający uwagę widza od pierwszego do ostatniego… dzwonka telefonu, który w tej sztuce odgrywa zasadniczą rolę. Komplet publiczności, długotrwała stojąca owacja, w sumie – przedstawienie utrwalające świetną sławę Teatru Powszechnego” [Lucjan Kydryński „Przekrój” nr 2334, 18 marca 1990].

 

8 lutego

GRUBE RYBY Michała Bałuckiego, reż. Jan Bratkowski, scenografia Łucja Kossakowska, opr. muz. Wit Zawirski, układ tańców Emil Wesołowski, Teatr Polski, Scena Kameralna; w obsadzie Wiesław Michnikowski na zmianę z Ignacym Machowskim w roli Pagatowicza i Wiesław Gołas jako służący Ciaputkiewiczów [53 x, 11 089].

 

„W dobrej współpracy z aktorami, w ładnej scenografii Łucji Kossakowskiej, udało się Bratkowskiemu zrobić przedstawienie, jakby całkowicie „bezinteresowne” i na swój sposób „nierealne”. Nie kojarzy się z niczym, niczego nie załatwia, z niczym nie koresponduje. Jest absolutnie „czystą” sztuką, taką „różową plamą” w dzisiejszej rzeczywistości” [Andrzej Lis, „Trybuna” nr 13, 13 lutego 1990].

 

Jeden z największych sukcesów frekwencyjnych za dyrekcji Kazimierza Dejmka(1924-2002), reżyser teatralny i dyrektor teatrów, m.in. N... – ponad 300 przedstawień.

 

7 lutego

MEIN KAMPF Georga Taboriego, tłum. Danuta Żmij-Zielińska, reż. Andrzej Staszczyk, scen. Marcin Jarnuszkiewicz, Teatr Za Daleki; w obsadzie Ryszarda Hanin.

 

1 lutego

NAJWYBORNIEJSZA OPOWIEŚĆ O KUPCU WENECKIM Williama Shakespeare’a, tłum. Maciej Słomczyński, reż. Tadeusz Minc, dekoracje Wojciech Jankowiak i Michał Jędrzejewski, kostiumy Anna Sekuła, wykonanie masek Zofia Hejne-Bregulla, muz. Zbigniew Karnecki, realizator nagrania Huber Bregulla, choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... Wojciech Misiuro, Teatr Polski; w roli tytułowej Bogusław Sochnacki.

Spektakl przygotowany z rozmachem, nie wywołał zachwytu – zarzucano mu powierzchowność i poniekąd wychowawcze cele („Chodzi o to, by jasno i dobitnie pokazać, a przede wszystkim potępić antysemityzm i nietolerancję” – tak czytała intencje reżysera Wanda Zwinogrodzka, „Gazeta Wyborcza” nr 34 z dnia 9 lutego 1990).

luty

MACIEJ NOWAK, wydawca i redaktor naczelny „Gońca Teatralnego” otrzymuje Nagrodę Klubu Krytyki Teatralnej SDP im. Edwarda Csató.

 

SŁAWOMIR MROŻEK otrzymuje nagrodę Klubu Krytyki Teatralnej im. Tadeusza Żeleńskiego-Boya.

 

 

Opublikowany w 1990

Dodaj komentarz