KSIĘŻNICZKA NA OPAK WYWRÓCONA

Barok uwielbiał te dwuznaczności, a Calderon słynął z ukazywania stanów pogranicznych między snem a jawą. Jego utwór imitowany brawurowo przez Jarosława Marka Rymkiewicza spreparował Jan Englert, ukazując tę komedię w konwencji muzycznej bajki filmowej z lat lat 60. Pełna oddechu scenografia, z fontanną i karuzelą, sztuczne słoneczniki, neony z napisami informującymi o miejscu akcji, księżniczka (Małgorzata Kożuchowska) na skuterze, a fałszywa księżniczka (Ewa K. Bułhak) na wózku widłowym i w dodatku w worku, muzyka nawiązująca do standardów filmowych – słowem mrowie atrakcji, podanych z wdziękiem. Koronkowa robota teatralna. Zabawa zabawą, ale pod spodem cały czas czai się niepokój, że o tym, za kogo człowiek jest brany, decyduje kostium.

 

Księżniczka na opak wywrócona Pedra Calderona w imitacji Jarosława Marka Rymkiewicza, reż. Jan Englert, muz. Maciej Malecki, reż. światła Wojciech Puś, choreografia Emil Wesołowski, układ szermierczy Tomasz Grochoczyński, scenariusz walk Wiesław Chmieliński, 24 kwietnia 2010

 

Dodaj komentarz