Afisz teatrów lubelskich, maj 2010

W teatrach Lublina w maju.

Teatr im. J. Osterwy

Widzowie, którzy nie mieli jeszcze okazji obejrzeć wyreżyserowanej przez Krzysztofa Babickiego lubelskiej inscenizacji „Białego dmuchawca”, będą mieli w tym miesiącu okazję, aby naprawić to niedopatrzenie. A warto to zrobić, gdyż ta sztuka Mateusza Pakuły, 27-letniego studenta reżyserii, określana bywa jako jeden z najciekawszych debiutanckich utworów dramatycznych ostatniego dziesięciolecia. Fabuła spektaklu osnuta została wokół prowadzonego przez dwójkę studentów prywatnego śledztwa w sprawie morderstwa. W tle mamy przestawione w krzywym, groteskowym zwierciadle realia podhalańskiej wsi oraz satyryczną w formie, a gorzką w treści refleksję na temat siły wszechobecności zła we współczesnym świecie. Na pierwszy plan wybija się jednak język – barwny, błyskotliwy, sięgający najwyższych stopni finezji by zaraz potem osunąć się w kolokwialną, a niekiedy brutalną dosadność. Całość wywiera silne, niepokojące wrażenie. Klaustrofobiczny, momentami wręcz duszący klimat sztuki potęguje specyfika hermetycznej społeczności składającej się ze zwyczajnych, porządnych ludzi, skrupulatnie ukrywających swoje małe, mroczne sekrety. W obsadzie zobaczymy m.in.: Mikołaja Roznerskiego, Hankę Brulińską, Jolantę Rychłowską i Krzysztofa Olchawę.

Teatr Muzyczny w Lublinie

7. V. w Teatrze Muzycznym odbyło się premierowe przedstawienie „Hrabiego Luxemburga” Franza Lehara. Kanwą operetki jest historia zubożałego, ale pozytywnie nastawionego do życia hrabiego Rene Luxemburga, pięknej i utalentowanej śpiewaczki operowej Angel Didier i kochającego ją niemieckiego księcia, który nie może poślubić wybranki ze względu na jej nieodpowiednie pochodzenie. Specyficznego, przesyconego atmosferą beztroski i zabawy, kolorytu dodaje umiejscowienie fabuły spektaklu na tle Paryża początku XX-wieku, a także wiele wspaniałych, powszechnie rozpoznawalnych melodii takich jak jak walc „Właśnie Ty spełń me sny”, duet hrabiego i Angeli „W piękny świat idziemy rozmarzeni”, czy „W lewo Ty, w prawo ja”. Warto również zaznaczyć, że spektakl w reżyserii Tomasza Janczaka jest obecnie jedyną wystawianą w Polsce inscenizacją tego utworu Lehara. Dla wielbicieli muzyki w mniej rozbudowanej oprawie scenicznej przeznaczone są natomiast „Kameralne spotkania z gwiazdą Teatru Muzycznego”. Stanowią one cykl recitali artystów Teatru Muzycznego, którzy prezentują swój warsztat wokalny bez towarzyszącego im podczas spektakli muzyczno-scenograficznego zaplecza. W tym miesiącu widzowie będą mogli uczestniczyć w trzech takich wydarzeniach noszących tytuły :”Starzy mistrzowie w młodym wykonaniu”, „Męski wieczór” i „Damski wieczór”.

Teatr im. Andersena w Lublinie

Już 29.V najmłodsi miłośnicy teatru będą mogli uczestniczyć w premierowym spektaklu „Króla Maciusia I”. Wyreżyserowana przez Dariusza Wiktorowicza adaptacja cieszącej się ogromną popularnością książki Janusza Korczaka to bajkowa, choć miejscami niezwykle poważna opowieść o chłopcu, którego dramatyczne wydarzenia zmusiły do porzucenia bezpiecznego świata dzieciństwa i wzięcia na siebie odpowiedzialności przerastającej niejednego dorosłego człowieka. Fabuła przedstawia się następująco: Gdy umiera król pewnego królestwa, na tron wstępuje jego dziesięcioletni syn Maciuś. Początkowo postępowaniem i decyzjami młodego króla rządzą ministrowie oraz narzucane przez nich zasady dworskiej etykiety. Wkrótce jednak Maciuś przekonuje się, że decyzje dorosłych nie zawsze są słuszne i bezinteresowne. Aby walczyć o swoje racje będzie musiał wykazać się odwagą i nieustępliwością oraz nie dopuścić do tego, by starsi potraktowali go jak rozkapryszone, naiwne i nieznające życia… dziecko.

Scena Plastyczna KUL

30.V. w Gliwicach (w ruinach Teatru Miejskiego) będzie miało miejsce premierowe przedstawienie wyreżyserowanego przez Leszka Mądzika spektaklu „Dialog”. Etiuda ta stanowi uniwersalną opowieść o dojmującej samotności, która, starannie ukrywana pod pozorami wspólnoty i bliskości, wybucha zatrważającą siłą w najmniej oczekiwanym momencie. Dynamika budowana jest przez snop światła, które wydobywa z mroku kolejne sceny oraz towarzyszącą spektaklowi muzykę. Na oczach widzów powstaje przesycona metaforyką, a jednocześnie niezwykle konkretna, nosząca cechy poszczególnych bohaterów dramatu, wieża – symbol izolacji, którą przezwyciężyć może tylko pragnienie nawiązania prawdziwego dialogu. Spektaklowi towarzyszyć będzie zorganizowana w ramach XXI Gliwickich Spotkań Teatralnych wystawa scenografii Leszka Mądzika. Od 21.V w Atrium Collegium Norwidianum KUL w Lublinie odbędzie się natomiast wystawa plakatów teatralnych Leszka Mądzika.

Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice”

W dniach 28-29.V odbędą się kolejne spektakle „Antycznego Kosmosu Gardzienic”. Tym razem w programie znajdą się m.in.: „Ifigenia wg Eurypidesa”, „Elektra wg Eurypidesa”, „Odyseja”- spektakl absolwentów VII i VIII Akademii Praktyk Teatralnych oraz „Nie-ludzka com.edia” spektakl zrealizowany przez absolwentów IX Akademii Praktyk Teatralnych.

Teatr Provisorium i Kompania „Teatr” (Teatr Centralny)

Na 07.05 zaplanowano premierę spektaklu Witolda Mazurkiewicza „Idź w noc, Margot”. Zrealizowane na podstawie sztuki Michała Witkowskiego „Margot” podejmującej problematykę tożsamości, która gubi się i zaciera w świecie zdominowanym przez graficznie poprawioną doskonałość tabloidowych piękności. Fabuła dramatu rozgrywa się na tle rzeczywistości, w której nie istnieje żadna wartość mogąca stanowić trwałe oparcie i punkt odniesienia. Fałszywy patos sąsiaduje z groteskowo przerysowanym kiczem, trywialność przeplata się z sileniem na światowe wyrafinowanie, a spod pozorów „światowości” wyziera wulgarność, pustka oraz wszechobecna nuda.

NeTTheatre( Teatr Centralny)

Widzów będących miłośnikami niebanalnych i nieoczywistych odczytań klasyki dramatu, z pewnością zainteresuje „If” Pawła Passiniego. Spektakl ten stanowi swobodną reinterpretację „Ifigenii w Aulidzie” Eurypidesa. Znana z mitologii historia króla i ojca, który by zyskać wsparcie w bitwie, nie wahał się poświęcić bogini Dianie życia swej własnej córki, zyskuje tu nowy wymiar. Ifigenia nie jest bierną ofiarą, która bez słowa protestu godzi się z decyzją żądnego z zwycięstwa ojca, ale młodą zdesperowaną kobietą, która walcząc o życie nie cofnie się przed upozorowaniem swojej śmierci. Ten fortel udaje się przeprowadzić pomyślnie, dziewczyna podmieniona zostaje na sarenkę i wraca do matki pod postacią młodego żołnierza. Jednocześnie odkrywa swą prawdziwą naturę, której istotą jest wieczna metamorfoza. Zrzucanie kolejnych masek stanowi pułapkę, w której uwięzione zostają pozostałe postaci.

Dodaj komentarz