Isabelle Huppert odebrała „Modjeska Prize”

 

30 kwietnia po spektaklu „Tramwaj” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego, w Teatrze Polskim odbyła się uroczystość przyznania nagrody „Modjeska Prize”, którą jako pierwsza odebrała francuska aktorka teatralna i filmowa Isabelle Huppert.

Wyróżnienie wręczyli: Marek Kraszewski, Dyrektor Biura Kultury Urzędu Miasta Warszawy oraz Daniel Olbrychski.

 

Nagroda MODJESKA PRIZE została powołana wspólnie przez Polski Ośrodek ITI (Międzynarodowy Instytut Teatralny), polską sekcję AICT (Międzynarodowe Stowarzyszenie Krytyków Teatralnych) oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego i ma być co roku przyznawana wybitnej światowej aktorce. Pomysł utworzenia nagrody powstał w 2009 roku, w setną rocznicę śmierci Heleny Modrzejewskiej. Nazwa nawiązuje do scenicznego pseudonimu wielkiej polskiej artystki. Nagrodę w postaci bransolety inspirowanej biżuterią Heleny Modrzejewskiej zaprojektowała i wykonała firma W. KRUK.

W skład Kapituły przyznającej nagrodę weszli: Krystyna Janda, Andrzej Wajda, Rosemarie Tichler – jedna z najsłynniejszych amerykańskich producentek teatralnych i filmowych, a także Marta Coigney – była prezes ITI, przedstawiciele Polskiego Ośrodka ITI, polskiej sekcji AICT i Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego.

**

Isabelle Huppert (ur. w 1953 r. w Paryżu) wybitna francuska aktorka teatralna i filmowa, początkowo występowała tylko w teatrze, gdzie zagrała m.in. tytułową rolę w Medei Eurypidesa. Szybko stała się cenioną aktorką filmową. Pojawiła się m.in. w obrazach Andrzeja Wajdy (Maria Szatow w „Biesach”), Claude’a Chabrola (tytułowa postać w „Madame Bovary”), Jeana-Luca Godarda. W 2001 r. stworzyła wielką kreację jako Erika Kohut w „Pianistce” Michaela Hanekego na podstawie powieści Elfriede Jelinek. Huppert jest najczęściej nominowaną francuską aktorką do nagrody Cezara. Zdobyła ją raz w 1994 r. za obraz Rozstanie. Jest laureatką wielu nagród, zdobytych na festiwalach w Cannes, Berlinie, Wenecji, nagród BAFTA, włoskiego „Oscara” – nagrody David di Donatello. W 2009 r. była przewodniczącą jury Festiwalu Filmowego w Cannes.

**

Helena Modrzejewska (ur. w 1840 r. w Krakowie, zm. w 1909 r. w Newport Beach w Kalifornii, USA) – wybitna polska aktorka, gwiazda scen polskich i amerykańskich. Specjalizowała się w rolach szekspirowskich (m.in. Ofelia i Julia) i tragicznych (m.in. rola tytułowa w Marii Stuart Juliusza Słowackiego), była propagatorką twórczości Williama Szekspira; zaliczana do najpiękniejszych kobiet epoki. Debiutowała na scenach prowincjonalnych. W 1862 r. zagrała pierwszy raz we Lwowie – w dramacie romantycznym jako Skierka w Balladynie Słowackiego. W 1865 r. zaangażowała się na 4 lata w teatrze w Krakowie, a od 1868 r. zaczęła występować na deskach teatrów warszawskich. W 1876 roku aktorka wyemigrowała do Kalifornii, po kilkuletniej bytności za granicą i intensywnej nauce języka angielskiego, przyjęła pseudonim Helena Modjeska i z sukcesem zadebiutowała w Stanach Zjednoczonych na deskach California Theatre. Zyskała olbrzymie uznanie i rozgłos, występując głównie w repertuarze szekspirowskim na scenach amerykańskich i angielskich. Zagrała łącznie w 260 rolach. Do historii przeszły jej kreacje szekspirowskie, grane jeszcze w Polsce – Julia z „Romea i Julii”, Ofelia z „Hamleta”, Beatrice z „Wiele hałasu o nic”, a później także Rozalinda z „Jak wam się podoba”, Lady Makbet z „Makbeta”, Viola z „Wieczoru trzech króli”, Kleopatra z „Antoniusza i Kleopatry”, Imogena z „Cymbelina”. Wykreowała także świetne postaci Małogorzaty Gauthier w „Damie kameliowej” Aleksandra Dumasa – syna oraz tytułowe – Dalilę Octave’a Feuilleta i Odettę Victoriena Sardou. Podziw wzbudzały jej kreacje Nory z dramatu Henryka Ibsena, tytułowej Magdy ze sztuki Hermanna Sudermanna oraz Sylwii Settala z „Giocondy” Gabriele’a d’Annunzia. Pod koniec kariery, w Polsce, aktorka występowała w dramatach Stanisława Wyspiańskiego, jako Maria z „Warszawianki” i Laodamia z „Protesilasa i Laodamii”.

 

 

 

 

Dodaj komentarz