Krytyka i Teatr – czy są sobie potrzebne?

14 listopada 2005 r. w pięknej Sali Wójtowskiej Ratusza, Muzeum Miejskiego Wrocławia, odbyła się konferencja na temat  "Krytyka i teatr. Czy są sobie potrzebne?", której pomysłodawcą i animatorem był Wiesław Hejno, prezes dolnośląskiego oddziału ZASP, a opiekę merytoryczną sprawował prof. Janusz Degler. Do współorganizatorów spotkania – obok Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu i Muzeum Miejskiego Wrocławia należała sekcja polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych (AICT/IACT)

Sala Wójtowska nie pękała wprawdzie w szwach, ale przybyli dyrektorzy teatrów wrocławskich, grupa aktorów i reżyserów związanych nie tylko z Dolnym Śląskim, dziennikarze i sympatycy teatru.
 W programie konferencji, którą prowadził red. Andrzej Lis, znalazły się następujące wykłady:

– wprowadzenie prof. Eleonory Udalskiej z dziejów najnowszych krytyki teatralnej
prof. Janusza Deglera "Czy warto spierać się o krytykę teatralną?"
dr Tomasza Miłkowskiego "Czy krytyk potrzebuje teatru?"
dr Leszka Pulki "Dlaczego teatr mnie znudził?"
red. Marka Dyżewskiego "Zmierzch bogów" krytyki muzycznej”.

Po wystąpieniach referentów odbyła się interesująca dyskusja, którą podsumował – jak zwykle niezwykle barwnie i ciekawie – Janusz Degler.

Wygłoszone referaty i fragmenty wypowiedzi zostaną opublikowanie staraniem Dolnośląskiego ZASP i Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu. Poniżej publikujemy wykład Tomasza Miłkowskiego oraz fragmenty wsytąpienia końcowego Janusza Deglera.

Dodaj komentarz